Rabarbar
Wszystko o roślinie
Opis rośliny
Rabarbar, znany także pod nazwą rzewień, to roślina wieloletnia należąca do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Jest uprawiany głównie ze względu na jej jadalne ogonki liściowe, które stosuje się w kuchni, przede wszystkim do wyrobu kompotów, ciast i deserów. Rabarbar jest rośliną o charakterystycznych, dużych liściach i grubych, mięsistych ogonkach, które najczęściej mają barwę różowo-czerwoną lub zieloną.
Pochodzenie rabarbaru wywodzi się z obszaru Azji Środkowej, zwłaszcza terenów dzisiejszych Chin i Syberii, gdzie od wieków stosowany był w medycynie ludowej. Do Europy został sprowadzony w XVII wieku i początkowo wykorzystywano go głównie jako roślinę leczniczą. Współcześnie rabarbar uprawia się na całym świecie w klimacie umiarkowanym, choć najlepiej rośnie w chłodniejszych rejonach o żyznej, wilgotnej glebie.
Wysokość rośliny może dochodzić do 1,5 metra. Liście rabarbaru są duże, sercowate, z charakterystycznymi dużymi nerwami, osadzone na długich, mięsistych ogonkach, które stanowią jadalną część rośliny. Liście same w sobie są trujące ze względu na wysoką zawartość kwasu szczawiowego, dlatego nie należy ich spożywać. Z kolei ogonki liściowe charakteryzują się kwaśnym smakiem, wynikającym z obecności kwasów organicznych, co nadaje potrawom orzeźwiający aromat.
Rabarbar jest rośliną sezonową, a jego zbiór przypada głównie na wiosnę i wczesne lato. Jest stosunkowo łatwy w uprawie, lecz wymaga odpowiedniego stanowiska – najlepiej rośnie na stanowiskach nasłonecznionych lub lekko zacienionych, przy zachowaniu umiarkowanej wilgotności. Do uprawy wykorzystuje się zwykle sadzonki lub dzielone karpy korzeniowe. Roślina ta jest mrozoodporna i może przezimować w gruncie, co umożliwia jej coroczne odnawianie plonów.
Pod względem wartości odżywczych, rabarbar jest niskokaloryczny, bogaty w błonnik, witaminę K, witaminę C oraz minerały takie jak wapń, potas i magnez. Dzięki obecności antyoksydantów może wspierać trawienie oraz działać przeciwzapalnie. Jednak ze względu na zawartość kwasu szczawiowego, osoby z kamieniami nerkowymi lub innymi problemami zdrowotnymi powinny spożywać go z umiarem.
Rabarbar znalazł szerokie zastosowanie w gastronomii, zwłaszcza w Europie i Ameryce Północnej. Jego mięsiste ogonki często używa się do przygotowywania kompotów, przetworów, ciast (np. tradycyjnego angielskiego „rhubarb crumble”), dżemów i sosów. Ponadto rabarbar wykorzystywany jest również w medycynie naturalnej jako środek przeczyszczający i wspomagający trawienie. W ogrodnictwie rabarbar bywa sadzony również jako roślina ozdobna ze względu na dekoracyjne liście i atrakcyjny wygląd.